LTSP - Linux Terminal Server Project - v4.1JamesMcQuillanjam@LTSP.orgTomWelterNederlandse vertaling
ltsp@startstop.nl
4.1.3 2004-06-20jam4.1.3-1-nl 2005-03-02tgw2004James A. McQuillan
GNU/Linux is een uitermate geschikt platform voor het gebruik
van schijfloze zogenaamde 'thin clients' of werkstations. Het belangrijkste doel van
dit document is duidelijk te maken hoe zulke werkstations
met behulp van LTSP kunnen worden geïnstalleerd. Daarnaast
behandelt dit document onderwerpen over thin clients in het algemeen.
Inleiding
LTSP biedt een simpele manier voor het gebruik van goedkope
werkstations als grafische of tekstterminals van een GNU/Linux server.
In traditionele kantooromgevingen staan vaak relatief zware PC's met een
Intel processor op ieder bureau. Elke computer beschikt over een eigen
harde schijf met een capaciteit van meerdere Gigabytes.
Gebruikers bewaren hun data op de lokale harde schijf en backups worden
zelden (of nooit) gemaakt.
Heeft het echt zin om zo'n zware computer op ieder bureau te hebben?
Wij vinden van niet.
Gelukkig is er een andere manier. Met LTSP is het mogelijk een eenvoudige
computer te gebruiken, zonder harde schijf, floppy of cdrom. Alles wat nodig is, is een
geïnstalleerde 'bootable' netwerkkaart.
Veel netwerkkaarten hebben een voorziening voor het plaatsen van een
bootrom, klaar voor gebruik.
Tijdens de opstartfase haalt het schijfloze werkstation zijn IP
informatie en een kernel op van de server, en koppelt zijn root
bestandssysteem via NFS aan de server.
Het werkstation kan op drie manieren worden geconfigureerd:
Graphisch X Window
Systeem interface
Met X Windows kan het werkstation gebruik maken van alle
toepassingen op de server of op andere servers van het
netwerk.
Tekst georiënteerde
telnet-sessies
Het werkstation kan meerdere telnet-sessies met de server
opstarten. Iedere telnet-sessie heeft zijn eigen
virtuele scherm. Met Alt-F1 tot en met Alt-F9 kan tussen de
verschillende sessies gewisseld worden.
Shell prompt
Het werkstation kan zodanig worden geconfigureerd dat een
lokale 'bash shell' wordt opgestart.
Dit is handig bij het oplossen van problemen met X
Windows of NFS.
Het mooie is dat meerdere werkstations door een GNU/Linux server kunnen
worden bediend. Hoeveel werkstations? Dat hangt af van de eigenschappen
van de server en de soort toepassingen die gebruikt worden.
Het is niet ongebruikelijk om met 50 werkstations Mozilla en OpenOffice te
laten draaien op een Dual P4-2.4 server met 4GB ram. Wij weten dat dit
werkt. De gemiddelde belasting van de server komt zelden boven 1.0!
Aansprakelijkheid
Noch de auteur, noch de distributeur, noch enige andere
medewerker aan dit document zijn op enigerlei wijze
verantwoordelijk voor de fysieke, financiële, morele of andere vorm van
schade als gevolg van het opvolgen van de suggesties in deze tekst.
Auteursrechten en licentie
Het auteursrecht (2004) berust bij James McQuillan. De tekst
is te gebruiken onder de voorwaarden van de 'GNU Free Documentation
License' welke bij deze middels verwijzing is opgenomen in deze tekst.
Hoe werkt het?
Het opstarten van een schijfloos werkstation omvat verschillende
stappen. Begrip voor wat er gedurende dit proces gebeurt maakt
het een stuk makkelijker eventuele problemen op te lossen.
Er zijn vier essentiële services nodig voor het opstarten
van een LTSP werkstation, te weten:
DHCPTFTPNFSXDMCP
LTPS is erg flexibel. Elk van de bovengenoemde services kan door
een of door meerdere servers worden geleverd. Als voorbeeld beschrijven
we een setup waarbij alle genoemde services door een server worden geleverd.
De stappen die een werkstation doorloopt
Laadt de Linux kernel in het werkstation geheugen. Dit kan op
ver schillende manieren, waaronder:
Bootrom (Etherboot,PXE,MBA,Netboot)
Floppy
Harde schijf
cdrom
usb-geheugen
Elk van bovengenoemde opstartmethodes zal later in dit hoofdstuk
worden uitgelegd.
Nadat de kernel in het geheugen is geladen wordt
hij opgestart.
De kernel initialiseert het hele systeem en alle randapparatuur
die herkend wordt.
Op dit moment wordt het echt leuk. Tijdens het laden van de
kernel wordt ook een ramdisk 'image' geladen.
De kernel commanderegel root=/dev/ram0
zorgt ervoor dat die image als root map wordt aangekoppeld.
Normaalgesproken zal de kernel als hij klaar is met opstarten
het programma init aanroepen. In dit geval
echter, instrueren we de kernel in plaats daarvan een klein shell
script te draaien. Dit gebeurt door op de kernel commandoregel de optie
init=/linuxrc mee te geven.
Het /linuxrc script begint met het scannen van de
PCI bus op zoek naar een netwerkkaart. Voor ieder gevonden PCI apparaat
wordt een overeenkomstige vermelding gezocht in het bestand /etc/niclist.
Wanneer die gevonden wordt, wordt de naam van de driver module teruggegeven
en de betreffende netwerk kaart module wordt geladen. Voor ISA kaarten
MOET de driver module op de kernel commando regel wordt
gespecificeerd samen met eventueel benodigde IRQ of IO-adres parameters.
Vervolgens wordt een kleine dhcp-client genaamd dhclient
opgestart om nogmaals een dhcp-verzoek uit te voeren. Dit
aparte dhcp-verzoek als gewone gebruiker (in 'user-space') is nodig omdat
meer informatie benodigd is dan dat de bootrom opgehaald had in het eerste DHCP
verzoek.
Nadat dhclient een antwoord heeft ontvangen
van de server zal deze het script /etc/dhclient-script
uitvoeren, dat de opgehaalde informatie gebruikt om de eth0 interface
te configureren.
Tot op dit moment is het root bestandssysteem een ram disk
geweest. Nu zal het /linuxrc script een nieuw root
bestandssysteem gaan aankoppelen via NFS. De map die
hiervoor gebruikelijkerwijs wordt geexporteerd door de server is
/opt/ltsp/i386.
Het nieuwe bestandssysteem kan niet zomaar als /. aangekoppeld
worden. Het moet eerst als /mnt worden aangekoppeld. Vervolgens
wordt pivot_root uitgevoerd. pivot_root
verwisseld het huidigde bestandssysteem voor een nieuw. Als dat
klaar is, is het NFS bestandssysteem aangekoppeld aan /, en het
oude root bestandssysteem aan /oldroot.
Nadat het aankoppelen en pivoteren van het nieuwe root
bestandssyteem uitgevoerd is, is het /linuxrc shell script
klaar en is het tijd het echte /sbin/init
programma uit te voeren.
Init leest /etc/inittab en begint
met het opzetten van de werkstation werkomgeving.
('environment')
Een van de eerste items in het inittab bestand is het
rc.sysinit commando dat wordt uitgevoerd
terwijl het werkstation in de 'sysinit'
fase is.
Het rc.sysinit script maakt een 1 Mb ramdisk aan waarop
dingen kunnen worden weggeschreven of gewijzigd.
De ramdisk wordt aangekoppeld als de map
/tmp.
Alle bestanden die beschreven moeten kunnen worden
staan in werkelijkheid in de map
/tmp. Uiteindelijk
verwijzen 'symbolic links' naar deze bestanden.
Het /proc bestandssystem
wordt aangekoppeld.
Het bestand lts.conf en de daarin
vermelde parameters voor het betreffende werkstation
worden als omgevingsvariabelen geïnitialiseerd voor
gebruik door het script rc.sysinit.
Indien het werkstation geconfigureerd is om over NFS
te swappen zal de map
/var/opt/ltsp/swapfiles
gekoppeld worden als /tmp/swapfiles. Vervolgens zal indien dat
nog niet gebeurd is, automatisch een swapfile worden
aangemaakt. De grootte van de swapfile wordt geconfigureerd
in lts.conf.
De swapfile wordt geactiveerd met het commando
swapon.
Het loopback
netwerk interface wordt geconfigureerd met
127.0.0.1
als ip-adres.
Indien 'Local apps' aangezet is wordt de
map /home
aangekoppeld zodat de toepassingen toegang hebben
tot de map /home van de gebruikers.
Verschillende mappen worden aangemaakt in het
/tmp
bestandssysteem ten behoeve tijdelijke bestanden
die nodig zijn zolang het werkstation aan staat.
Mappen zoals
/tmp/compiled/tmp/var/tmp/var/run/tmp/var/log/tmp/var/lock/tmp/var/lock/subsys
worden aangemaakt.
Het bestand /tmp/syslog.conf
wordt aangemaakt.
Dit bestand vertelt syslogd
naar welke server op het netwerk de log-informatie
gestuurd moet worden. De server voor het systeemlog wordt gespecificeerd
in het bestand lts.conf.
Een symbolische koppeling
/etc/syslog.conf
verwijst naar het bestand
/tmp/syslog.conf.
De syslogd daemon wordt opgestart,
gebruikmakend van de instelling uit de vorige stap.
Als het rc.sysinit script klaar is wordt de controle
overgegeven aan het programma /sbin/init, dat het
runlevel verandert van sysinit
naar 5.
Hierdoor worden de in /etc/inittab geconfigureerde
items en scripts uitgevoerd.
Standaard is inittab ingesteld om het
/etc/screen_session script
uit te voeren op tt1, tty2 en tty3. Dit betekend dat
3 sessies tegelijkertijd worden opgestart. Het type sessie wordt
bepaald door de SCREEN_01,
SCREEN_02 and
SCREEN_03
instellingen in lts.conf.
Er kunnen indien gewenst meer regels aan
inittab
worden toegevoegd om meer sessies op te starten.
Indien SCREEN_01
is ingesteld op de waarde
startx
dan wordt het script /etc/screen.d/startx
uitgevoerd dat de grafische interface van
het X Windows systeem opstart.
In het bestand lts.conf staat een
parameter XSERVER. Indien deze
parameter ontbreekt zal het systeem proberen automatisch
de videokaart te detecteren. Als er een PCI of AGP
videokaart aanwezig is zullen de gevonden PCI Vendor Id en Device Id
worden gebruikt om een overeenkomstige vermelding te vinden
in het bestand /etc/vidlist.
Indien de kaart ondersteund wordt door Xorg 6.7 zal
de pci_scan routine de naam van de driver module teruggeven.
Indien de kaart alleen ondersteund wordt door XFree86 3.3.6,
dan zal pci_scan de naam van de te gebruiken Xserver teruggeven.
Het startx script kan deze twee onderscheiden doordat de
oudere 3.3.6 servernamen beginnen met 'XF86_', terwijl de nieuwere
Xorg Xserver modules beginnen met kleine letters, bv.
ati
of trident.
Indien Xorg wordt gebruikt, dan wordt het script
/etc/build_x3_cfg
aangeroepen om een XF86Config bestand te maken.
Indien XFree86 3.3.6 wordt gebruikt, dan wordt het
script /etc/build_x3_cfg aangeroepen
om het XF86Config te maken. Deze bestanden staan in
de map /tmp, die zoals
gezegd, een ramdisk is die alleen voor het werkstation
zichtbaar is.
Het XF86Config bestand wordt gebaseerd op de
instellingen in het bestand /etc/lts.conf.
Nadat het XF86Config bestand aangemaakt is
start het script startx de X server
op met het nieuwe configuratiebestand.
De X server stuurt een XDMCP
verzoek aan de LTSP server, die vervolgens een aanmeldscherm aanbiedt.
Op dit punt aangekomen kunnen de gebruikers inloggen. Zij
krijgen dan een sessie op de server.
Dit leidt bij veel mensen in eerste instantie tot verwarring.
Men zit aan een werkstation, maar de sessie draait op de
server. Alle commando's worden op de server uitgevoerd maar de uitvoer
wordt weergegeven op het werkstation.
Laden van de kernel in het geheugen
Het laden van de Linux kernel in het geheugen kan op verschillende
manieren gebeuren.
Boot ROMLokale mediaBoot ROMEtherboot
Etherboot is een populair open-source bootrom project.
Het bevat drivers voor diverse populaire netwerkkaarten en werkt
erg goed samen met LTSP.
Linux kernels moeten worden 'gemerkt' met het commando
mknbi-linux. Hiermee wordt de kernel
aangepast voor opstarten vanaf het netwerk door voor aan de
kernel wat code toe te voegen en aan het einde de initrd
er aan vast te plakken.
De met LTSP meegeleverde kernels zijn al gemerkt en
gebruiksklaar voor Etherboot.
Etherboot kan ook op een floppy worden geschreven,
handig om te testen.
PXE
Onderdeel van de 'Wired for Management' specificatie
van eind jaren '90 was een specificatie voor een bootrom
technologie bekend onder de naam
Pre-boot Execution Environment,
meestal afgekort als PXE
Een PXE bootrom is in staat maximaal 32 kilo-byte te laden.
De Linux kernel is aanzienlijk groter. Daarom configureren
we PXE om een zogenaamde '2nd stage boot-loader'
genaamd pxelinux te laden.
pxelinux is klein genoeg, en kan
vervolgens veel grotere bestanden laden zoals de Linux kernel.
MBA
Managed Boot Agent (MBA) is een bootrom van het bedrijf
emBoot.
Dit was vroeger de afdeling Lanworks van 3Com. MBA is
eigenlijk een combinatie van 4 bootroms in een. Het kan
overweg met PXE, TCP/IP, RPL en Netware.
De implementatie van PXE door MBA werkt erg goed. Hij kan
met pxelinux gebruikt worden om een Linux kernel op te starten.
TCP/IP kan ook gebruikt
worden, maar de kernel moet dan wel eerst aangepast worden
met een hulpprogramma genaamd imggen.
Netboot
Netboot is net als Etherboot open-source software voor het maken
van boot ROM images. Het verschil is dat het in feite een schil vormt om
de NDIS drivers of de packetdrivers die worden meegeleverd met
netwerkkaarten.
Lokale mediaFloppy disk
Er zijn twee manieren om een LTSP werkstation met een floppy
op te starten.
De eerste manier is door Etherboot weg te schrijven in de
bootsector van een floppy. De bootcode wordt dan uitgevoerd, de
netwerkkaart wordt geïnitialiseerd en de kernel wordt geladen van de
netwerkserver.
Het is ook mogelijk de kernel samen met initrd op een floppy te
zetten en op die manier op te starten.
Het is echter sneller om de kernel over het netwerk te laden.
Harde schijf
De harde schijf kan in combinatie met LILO of GRUB worden gebruikt
om de Linux kernel en initrd te laden. Ook kan de Etherboot
bootrom van de harde schijf worden geladen, zodat die
dus werkt als bootrom.
cdrom
Een bootable cdrom met een Linux
kernel of een Etherboot image kan worden gebruikt.
USB-geheugen
Net als bij een CD-ROM, floppy of harde schijf kan ook USB
geheugen gebruikt worden om een etherboot module
of een complete Linux kernel met initrd image te laden.
Installeren van LTSP op de server
LTSP kan het beste worden gezien als een complete distributie van Linux.
Het is een distributie boven op een andere distributie. Deze 'andere'
distributie kan iedere gewenste distributie zijn. In feite is het zelfs
geen voorwaarde dat de server Linux draait.
De enige voorwaarde is dat de server het NFS (Network File System)
protocol ondersteund.
Vrijwel alle Unix systemen kunnen dat. Er zijn zelfs Windows servers
die als LTSP server kunnen worden geconfigureerd.
Er zijn drie stappen voor het installeren van een LTSP server
Installeren van de LTSP hulpprogramma'sInstalleren van de LTSP client pakkettenConfigureren van de services ten behoeve van LTSPInstalleren van de LTSP hulpprogramma's
Sinds versie 4.1 heeft LTSP een hulpprogramma-pakket voor het installeren
en onderhouden van LTSP client pakketten (de programma's die op het
werkstation draaien), en voor de configuratie van de services op de
server.
Het administratie hulpprogramma (in het engels 'utility') heet ltspadmin en het
configuratie hulpprogramma heet ltspcfg. Beide
zijn onderdeel van het ltsp-utils
pakket.
Het ltsp-utils pakket is
beschikbaar in zowel
RPM als
TGZ formaat.
Kies een bestandsformaat en volg de betreffende instructies op.
Installatie van het RPM pakket
Download de laatste versie van het ltsp-pakket en installeer dat
met het volgende commando:
rpm -ivh ltsp-utils-0.1-0.noarch.rpm
Het bovenstaande commando installeert de hulpprogramma's op de server.
Installeren van het TGZ pakket
Download de laatste versie van het ltsp-utils TGZ pakket en
installeer dat met de volgende commando's:
tar xzf ltsp-utils-0.1-0.noarch.tgz
cd ltsp_utils
./install.sh
cd ..
De bovenstaande commando's installeren de hulpprogramma's op de server.
Gebruik deze op niet-RPM systemen.
Installeren van de LTSP client pakketten
Als de ltsp-hulprogramma's geïnstallleerd zijn kan het programma
ltspadmin worden uitgevoerd. Dit hulpprogramma
dient voor het beheren van de LTSP client pakketten. Het maakt
contact met de LTSP downloadpagina en haalt de lijst met beschikbare
pakketten op. Opstarten van ltspadmin levert
het volgende scherm op:
LTSP installer - hoofdscherm
In dit scherm kan gekozen worden voor "Install/Update". Als het hulpprgramma voor de
eerste keer wordt gebruikt dan wordt het
'Installer Configuration' scherm getoond:
LTSP installer - Configuration scherm
In het configurationscherm kunnen
verschillende waarden worden
opgegeven voor het downloaden en installeren van LTSP pakketten:
Where to retrieve packages from?
(Vanaf waar moeten de pakketten worden opgehaald?) Dit is een URL
die wijst naar de plaats van de pakketten. Gewoonlijk is dit
http://www.ltsp.org/ltsp-4.1, maar als de pakketten
vanaf een lokaal bestandssysteem moeten worden geïnstalleerd kan ook
file: worden gebruikt. Als de pakketten
bijvoorbeeld op een cd staan die aangekoppeld is als /mnt/cdrom
dan zou file:///mnt/cdrom (let op: 3 slashes) moeten worden
opgegeven.
In which directory would you like to place the LTSP
client tree?
(In welke map moeten de LTSP mappen worden geïnstalleerd?)
Dit is de map waar de mapstructuur van LTSP moet worden
geïnstalleerd. Gewoonlijk is dit /opt/ltsp.
De map wordt aangemaakt als hij nog niet bestaat.
In deze map worden de root mappen voor iedere architectuur aangemaakt.
Op dit moment worden alleen x86 werkstations officieel ondersteund,
maar er zijn verschillende mensen bezig met 'ports' naar andere
architecturen zoals PPC en Sparc.
HTTP Proxy
Als de server achter een firewall staat en al het webverkeer door een proxy
heen moet, kan hier de installer worden geconfigureerd om de
proxy te gebruiken.
Er moet een URL worden ingevuld inclusief het gebruikte protocol en poortnummer.
Bijvoorbeeld:
http://firewall.yourdomain.com:3128.
Als geen proxy nodig is kan worden volstaan met
"none".
FTP Proxy
Als de pakketten op een FTP server staan of als een
een FTP proxy gepasseerd moet worden dan kan dat hier worden opgegeven.
De syntax is identiek
aan de die van de HTTP proxy hierboven.
Als een proxy niet nodig is kan worden volstaan met
"none".
Als het configuratiescherm wordt afgesloten gaat de installer
bij de opgegeven URL informatie ophalen over de lijst van op
dat moment aanwezige installeerbare componenten.
LTSP installer - Componentenlijst
Selecteer de componenten die geïnstalleerd moeten worden.
Verplaats de oplichtende lijn naar de gewenste component en druk
op 'I'
Het is ook mogelijk 'A' in te toetsen waarmee
alle componenten geselecteerd worden. Dit is meestal het geval. Op
deze manier kan de grootste range van mogelijk hardware in werkstations worden
ondersteund.
Er zijn verschillende sneltoetsen voor dit scherm. Hulp is beschikbaar
door 'H' in te drukken.
LTSP installer - Help scherm
Voor het weergeven van de lijst met pakketten van een bepaalde component
moet 'S' worden ingetoetst. De op dit moment geïnstalleerde versies
worden getoond samen met de meest recente beschikbare versies.
LTSP installer - Package list
Nadat de gewenste componenten zijn geselecteerd kan het
'component selection' scherm worden afgesloten. De installer vraagt dan of
de geselecteerde pakketten echt moeten worden geïnstalleerd of bijgewerkt.
Als 'Y' wordt ingetoetst worden de pakketten
opgehaald en geïnstalleerd.
Configureren van de benodigde services voor LTSP
Er zijn vier essentiële services nodig voor de ondersteuning van opstartende
LTSP werkstations, te weten:
DHCPTFTPNFSXDMCP
Het ltspcfg hulpprogramma wordt gebruikt voor het
configureren van deze services en tevens voor een aantal andere aan LTSP gerelateerde
zaken.
ltspcfg kan worden opgestart vanuit
ltspadmin, of vanaf de commandoregel door middel van het
commando ltspcfg.
Wanneer ltscfg wordt opgestart onderzoekt het de server om te zien wat
op dat moment geïnstallleerd is en draait.
Het onderstaande scherm verschijnt:
ltspcfg - Initieel Scherm
Dit laat zien waar het hulpprogramma naar zoekt.
Druk 'C' om het configuratiemenu te zien.
Ieder item uit het configuratiemenu moet worden bekeken om er zeker
van te zijn dat alles goed is ingesteld om LTSP werkstations te kunnen bedienen.
ltspcfg - Initial screen1 - Runlevel
Het commando Runlevel wordt gebruikt door
het programma init. In Linux en Unix wordt het systeem
verondersteld in een zeker "Runlevel" te zijn. Runlevel 2 of 3 worden
gewoonlijk gebruikt om aan te geven dat het systeem in tekstmodus werkt.
Runlevel 5 geeft aan dat het systeem in grafische modus werkt, al of niet op
een netwerk.
Voor een LTSP server wordt traditioneel Runlevel 5 gebruikt. De meeste
systemen zijn standaard al geconfigureerd om in runlevel 5 NFS en XDMCP
services te leveren. Dit hulppgrogramma configureert de systemen waarvoor dat niet het geval is.
2 - Interface selectie
Voor systemen met meerdere netwerkkaarten kan hier worden opgegeven
via welke netwerk interface de werkstations verbonden zijn.
Door de juiste interface op te geven kan configuratie hulpprogramma
op correcte wijze ander configuratiebestanden zoals
dhcpd.conf en
/etc/exports aanmaken.
3 - DHCP configuratie
DHCP moet worden geconfigureerd om de juiste velden aan de werkstations te kunnen
doorgeven. Het gaat om onder andere de volgende velden:
fixed-address, filename,
subnet-mask,
broadcast-address en
root-path.
Door dit menu te selecteren kan het bestand dhcpd.conf
worden aangemaakt en kan dhcpd worden ingesteld
op te starten als het systeem wordt aangezet.
4 - TFTP configuratie
TFTP wordt gebruikt door het werkstation om de Linux
kernel te downloaden. Daarvoor moet de tftpd
daemon op de server worden geactiveerd.
5 - Portmapper configuratie
De Portmapper wordt gebruikt door RPC services
zoals NFS
6 - NFS configuratie
NFS is de service die er voor zorgt dat lokale mappen kunnen worden aangekoppeld door
externe computers. Dit is nodig voor LTSP omdat de werkstations hun
root bestandssysteem op de server hebben staan.
Dit menu item zorgt er voor dat NFS gelijktijdig met het systeem opstart.
Het aanmaken van het betrokken configuratie bestand
/etc/exports wordt verderop in deze sectie
beschreven.
7 - XDMCP configuratie
XDMCP is het "X Display Manager Protocol". Om een aanmeldscherm te krijgen stuurt
de X server een XDMCP verzoek naar de displaymanager op de server.
Veel gebruikte displaymanagers zijn XDM,
GDM en KDM.
Dit menu item toont alle gevonden displaymanagers en geeft aan welke
op dit moment geconfigureerd voor gebruik.
Uit veiligheidsoverwegingen wordt het de displaymanager standaard NIET
toegestaan om externe werkstations te bedienen. Dit is meestal de oorzaak van het
beruchte Grijze scherm met grote X cursor.
ltspcfg is meestal in staat de displaymanager zo te configureren dat externe
werkstations wel een verbinding kunnen krijgen.
8 - Aanpassen van /etc/hosts
Verschillende services moeten voor hun werking het ip-adres van het werkstation
kunnen vertalen in een hostnaam. Het is mogelijk dit voor elkaar
te krijgen met de Berkeley Internet Naming Daemon (BIND) maar dan moeten
de reverses goed worden ingesteld.
Eigenlijk is dat ook de manier waarop het hoort, maar de configuratie van
BIND gaat voor dit document en voor ltspcfg iets te ver.
Een veel eenvoudiger methode is om de ip-adressen en hostnamen op te nemen in
het bestand /etc/hosts.
9 - Aanpassen van /etc/hosts.allow
Een aantal services maakt gebruik van een veiligheidslaag bekend onder
de naam tcpwrappers.
Deze wordt geconfigureerd met het bestand
/etc/hosts.allow.
Dat bestand wordt door dit menu item configureerd.
10 - Aanpassen van /etc/exports
Dit is het bestand dat NFS gebruikt om vast te stellen welke mappen
mogen worden aangekoppeld door externe machines. Het bestand wordt met
dit menu-item aangemaakt danwel aangepast.
11 - Aanmaken van lts.conf
De configuratie van ieder werkstation wordt bepaald door
de items in het bestand lts.conf.
Voor min of meer moderne werkstations met een PCI bus
zijn eigenlijk geen aanpassingen in dit bestand nodig, maar het moet
wel bestaan. Dit menu-item maakt een standaard lts.conf aan.
Werkstationspecifieke configuratie
Nu is het moment aangebroken om de LTSP server in te lichten
over uw specifieke werkstation. Er zijn drie bestanden die informatie
bevatten over het werkstation:
/etc/dhcpd.conf/etc/hosts/opt/ltsp/i386/etc/lts.conf/etc/dhcpd.conf
Het werkstation heeft een ip-adres en andere informatie nodig.
Het volgende kan van de server worden verkregen:
ip-adreshostnaamServer ip-adresDefault gatewayPadnaam van de te laden kernelServer and map voor root bestandssysteem
Voor dit voorbeeld hebben we DHCP gekozen om
ip-adressen uit te delen aan de werkstations.
Tijdens het draaien van het ltsp_initialize script wordt een
voorbeeld dhcpd.conf bestand geïnstalleerd. Dat bestand heet
/etc/dhcpd.conf.example.
U kunt dat bestand kopiëren naar /etc/dhcpd.conf
als het gebruikt moet worden voor de DHCP configuratie.
Het is wel nodig de delen aan te passen die betrekking hebben op uw werkstation en
serverinstallatie.
/etc/dhcpd.conf
default-lease-time 21600;
max-lease-time 21600;
option subnet-mask 255.255.255.0;
option broadcast-address 192.168.0.255;
option routers 192.168.0.254;
option domain-name-servers 192.168.0.254;
option domain-name "ltsp.org";
option root-path "192.168.0.254:/opt/ltsp/i386";
shared-network WORKSTATIONS {
subnet 192.168.0.0 netmask 255.255.255.0 {
}
}
group {
use-host-decl-names on;
option log-servers 192.168.0.254;
host ws001 {
hardware ethernet 00:E0:18:E0:04:82;
fixed-address 192.168.0.1;
filename "/lts/vmlinuz.ltsp";
}
}
Vanaf LTSP versie 2.09pre2 is het niet langer nodig een specifieke
kernel op te geven. De standaard kernel ondersteund nu alle netwerkkaarten die
Linux kent. Er worden twee kernel bestanden meegeleverd in het LTSP pakket.
Een is bijgewerkt met de Linux Progress Patch (LPP) en de ander niet.
De bestandsnamen zijn:
vmlinuz-2.4.9-ltsp-5
vmlinuz-2.4.9-ltsp-lpp-5
Het is u misschien opgevallen dat de kernel in
/tftpboot/lts
staat, maar dat in de "filename" parameter in
/etc/dhcpd.conf
de inleidende
/tftpboot
ontbreekt. De reden is dat in Redhat 7.1 en later, TFTP wordt
opgestart met de '-s' optie. Daardoor draait de tftpd in
secure mode, veilige modus.
Dat betekend dat tftpd bij het opstarten een chroot
uitvoert naar de map
/tftpboot. Daarna zijn
alle bestandsnamen voor tftpd relatief ten opzichte van die map.
In andere Linux distributies is deze '-s' optie misschien niet standaard ingeschakeld voor tftp.
In dat geval zal de voorlooptekst
'/tftpboot' moeten worden toegevoegd.
/etc/hostsIP addres vertalen naar hostnaam
Computers kunnen prima met elkaar communiceren via ip-adressen.
Pas als mensen zich er mee gaan bemoeien moeten er opeens
namen gegeven worden want wij kunnen geen nummers onthouden.
Daarom is er DNS, of het bestand /etc/hosts.
In het algemeen is de vertaling van ip-adres naar hostnaam niet noodzakelijk.
Voor LTSP omgevingen is het echter wel noodzakelijk. Dat is omdat anders NFS
sputtert over toegangsrechten als het werkstation zijn
root bestandssysteem wil aankoppelen.
Daarnaast zijn er, als het werkstation niet opgenomen is in
/etc/hosts,
problemen te verwachten met de
GDM of
KDM displaymanagers.
/opt/ltsp/i386/etc/lts.conf
Er zijn een aantal configuratie-items die kunnen
worden ingesteld in het bestand lts.conf.
Het bestand lts.conf heeft een eenvoudige
syntax, bestaande uit meerdere secties.
Er is een standaard sectie genaamd [default], en
er zijn secties voor individuele werkstations.
De werkstation kunnen worden aangeduid met hostnaam,
ip-adres of MAC adres (hardware adres).
Een gebruikelijke lts.conf ziet er als
volgt uit:
lts.conf file
#
# Config file for the Linux Terminal Server Project (www.ltsp.org)
#
[Default]
SERVER = 192.168.0.254
XSERVER = auto
X_MOUSE_PROTOCOL = "PS/2"
X_MOUSE_DEVICE = "/dev/psaux"
X_MOUSE_RESOLUTION = 400
X_MOUSE_BUTTONS = 3
USE_XFS = N
LOCAL_APPS = N
RUNLEVEL = 5
[ws001]
USE_NFS_SWAP = Y
SWAPFILE_SIZE = 48m
RUNLEVEL = 5
[ws002]
XSERVER = XF86_SVGA
LOCAL_APPS = N
USE_NFS_SWAP = Y
SWAPFILE_SIZE = 64m
RUNLEVEL = 3
Hieronder volgt een lijst van enkele van deze items:
XSERVER
Indien de videokaart een PCI kaart is die ook
ondersteund wordt door X.org 6.7.0 dan is alleen
het lts_x_core pakket nodig. Dit bevat alle driver
modules voor X4.
Voor LTSP zijn diverse XFree86 3.3.6 pakketten beschikbaar
voor het geval de videokaart niet door X.org 6.7.0
wordt ondersteund.
Men kan in lts.conf
voor ieder werkstation apart items instellen, of men kan
standaardwaarden instellen voor items die door alle werkstations
worden gebruikt.
Ons werkstation heeft een Intel i810 video chipset die automatisch
kan worden gedetecteerd. Er is dus geen
XSERVER item nodig in het lts.conf bestand.
Het item XSERVER mag echter wel, indien gewenst, worden ingesteld.
Het is ook mogelijk de waarde 'auto' op te geven, om aan te geven dat
hij automatisch gedetecteerd zal worden.
RUNLEVEL
We willen dat het werkstation in grafische modus draait
dus het runlevel moet op '5' worden gezet.
Dit gebeurt door weer een ander item in het bestand lts.conf.
Huidige configuratie weergeven
Met ltspcfg is het ook mogelijk een overzicht van
de huidige status van alle services te krijgen. Druk in het hoofdmenu van ltspcfg
op 'S' en het overzicht wordt getoond.
ltspcfg - Huidige StatusInstalleren van het werkstation
Als de server geïnstalleerd is wordt het tijd om ons te richten op
het installeren van het werkstation
In het LTSP project gaat het om wat er gebeurt als de kernel in het
geheugen geladen is. Er zijn verschillende manieren om de kernel
in het geheugen te krijgen, zoals Etherboot, Netboot, PXE en floppy.
Opstarten met PXE
Als er PXE in de netwerkkaart of PC zit dan kan dat gebruikt worden om de kernel te laden.
PXE is een bootrom technologie vergelijkbaar met Etherboot en Netboot.
Mogelijk moet PXE eerst geactiveerd worden op de netwerkkaart.
Ook kan het zijn dat opstartvolgorde in het BIOS moet
worden aangepast, zodat "Boot from Lan" op de eerste plaats staat in plaats van bv floppy of
harde schijf.
PXE heeft de beperking dat alleen bestanden kleiner dan 32 kb geladen
kunnen worden. De Linux kernel is aanzienlijk groter dus die
kan niet direct worden geladen met PXE. Daarom moet eerst een zogenaamd
'Network Bootstrap Program', kortweg NBP, geladen worden.
Er is een NBP voor Linux beschikbaar met de naam
pxelinux.0.
Het is onderdeel van het
syslinux pakket van
kernel ontwikkelaar H. Peter Anvin.
Het LTSP kernel pakket bevat het pxelinux.0 NBP, de
benodigde configuratiebestanden voor het laden van een
Linux kernel, plus een ramdisk image voor het opstarten.
Het werk op de volgende manier:
Het PXE bootrom initialiseert de netwerkkaart en zend een dhcp-verzoek.
De dhcp-server antwoordt met een ip-adres en de naam van het NBP
dat geladen moet worden.
De PXE bootrom haalt het NBP op, zet het in het geheugen, en
voert het uit.
Het NBP gebruikt tftp om het configuratie bestand van de server op te
halen.
Het configuratiebestand bevat de naam van de kernel, de naam van de opstart
ramdisk, en de opties die aan de kernel moeten worden doorgegeven als die is geladen.
Hier is een voorbeeld van een pxe configuratiebestand:
prompt=0
label linux
kernel bzImage-2.4.24-ltsp-4
append init=/linuxrc rw root=/dev/ram0 initrd=initrd-2.4.24-ltsp-4.gz
Het NBP gebruikt daarna tftp om de kernel en de opstart ramdisk op
te halen.
Vervolgens wordt de controle overgedragen aan de Linux-kernel die opstart,
initrd aankoppelt (mount), en doorgaat met het verder opstarten van het werkstation.
Opstarten met Etherboot
Ken Yap
Etherboot is een software pakket voor het maken van ROM images
die programmacode voor x86 computers downloaden over een Ethernet netwerk.
Veel netwerkkaarten hebben een voorziening voor het plaatsen van een ROM chip.
Etherboot is code die in zo'n chip gezet kan worden.
Etherboot is ook Open Source, vrijgegeven onder de GNU General
Public License, versie 2 (GPL2)
Als men Etherboot wil gebruiken en over een netwerkkaart met bootrom beschikt,
dan kan het nodig zijn dat de BIOS-configuratie moet worden ingesteld
om op te starten van het netwerk ('Boot from LAN') in plaats van de harde schijf
of de floppy.
Als er nog geen Etherboot bootrom is kan men ofwel een een bootrom maken, ofwel
een floppy maken met een Etherboot image in de bootsector.
Etherboot ondersteund meer dan 200 typen netwerkkaarten, en regelmatig worden
er typen toegevoegd.
Of er nu een bootrom gemaakt wordt of dat er een floppy wordt gebruikt, het is in ieder geval nodig het juiste
type netwerkkaart vast te stellen.
Het kiezen van een Etherboot driver voor een ISA netwerkkaart
Voor oudere ISA kaarten is het niet zo belangrijk om het type exact vast
te stellen. Meestal gaat het om ne2000 of 3Com 3c509 kaarten. Men hoeft dan
alleen maar de goede Etherboot driver uit te kiezen die overeenkomt met
het type kabel dwz 10 base-2 (Coax) of 10 base-T (Twisted pair)
Het kiezen van een Etherboot driver voor een PCI netwerkkaart
Voor PCI is het belangrijk dat de goed driver gekozen wordt
met het juiste PCI Vendor en Device ID.
Met wat geluk is het model kaart bekend. Bijvoorbeeld
omdat het modelnummer dat op de kaart geprint staat overeenkomt met
de beschrijving van de Etherboot modules. Meestal echter moet het PCI ID nummer
opgezocht worden.
Als het werkstation een floppy station heeft kan worden opgestart met
tomsrtbt (Tom's Root Boot) floppy. Als het werkstation een cdrom station heeft
kan met een Knoppix cd worden opgestart.
Als op geen enkele manier Linux opgestart kan worden zit er niets anders op
dan de kaart over te brengen naar een computer die wel Linux kan booten.
Wanneer eenmaal Linux opgestart is kan het commando
lspci gebruikt worden met de optie -n.
[root@jamlap root]# lspci -n
0000:00:00.0 Class 0600: 8086:7190 (rev 03)
0000:00:01.0 Class 0604: 8086:7191 (rev 03)
0000:00:03.0 Class 0607: 104c:ac1c (rev 01)
0000:00:03.1 Class 0607: 104c:ac1c (rev 01)
0000:00:07.0 Class 0680: 8086:7110 (rev 02)
0000:00:07.1 Class 0101: 8086:7111 (rev 01)
0000:00:07.2 Class 0c03: 8086:7112 (rev 01)
0000:00:07.3 Class 0680: 8086:7113 (rev 03)
0000:00:08.0 Class 0401: 125d:1978 (rev 10)
0000:01:00.0 Class 0300: 1002:4c4d (rev 64)
0000:06:00.0 Class 0200: 8086:1229 (rev 09)
In het bovenstaande voorbeeld is voor iedere PCI kaart een informatieregel
zichtbaar. Alleen de Class 0200
regels zijn van belang. Nogmaals het commando intypen maar nu met alleen weergave
van de Ethernet kaarten maakt de lijst wat overzichtelijker:
[root@jamlap root]# lspci -n | grep "Class 0200"
0000:06:00.0 Class 0200: 8086:1229 (rev 09)
De PCI ID nummers zijn hier:
8086:1229. Het eerste veld
8086 is het PCI Vendor ID, in dit geval de
Intel Corporation. Het tweede veld
1229 is het PCI device ID. Dit vertelt ons het
model van de netwerkkaart, in dit geval een EtherExress 100.
Het maken van een opstartfloppy
Men kan ervoor kiezen het Etherboot pakket te downloaden en te configureren voor
een specifiek type kaart, en vervolgens de broncode te compileren voor het benodigde type
bootrom. Dit levert dan de gewenste bootrom image op die
uiteindelijk in een EPROM of op een floppy geschreven
kan worden.
Een veel eenvoudigere manier is om naar Marty Connor's
www.Rom-O-Matic.net
website te gaan.
Marty heeft prima werk verricht met het maken van een
webpagina die het configuratie en compilatie proces van
bootrom images voor zijn rekening neemt. Op de pagina kan
aangegeven worden om welk type netwerkkaart het gaat,
en welk soort image gemaakt moet worden. Ook is er nog een mogelijkheid
om eventuele verdere opties te configureren. Na een druk op de
knop 'Get ROM' wordt er vervolgens in een paar seconden een bootrom image
gemaakt.
Kies bij de optie 'ROM output' voor 'Floppy Bootable ROM Image'.
Dit plakt een 512 bytes lang opstart programma vooraan het image. Als het resultaat
in de bootsector van een floppy wordt geschreven dan wordt tijdens het opstarten de
etherboot image in het geheugen geladen waar het kan worden uitgevoerd.
Druk op 'Get ROM' en na een paar seconden verschijnt in de browser een
pop-up venster met de vraag waar het bestand in de computer opgeslagen moet worden.
Als het image op de harde schijf staat moet hij nog naar een floppy worden gekopiëerd.
Doe een floppy in het station en typ het volgende commando in
om de floppy te beschrijven:
dd if=Etherboot_Image of=/dev/fd0 Het maken van een bootrom
Om het Etherboot image in een EPROM weg te schrijven is een
programmeer apparaat nodig. De prijs van dit soort apparatuur
varieert van enige honderden tot duizenden dollars, afhankelijk
van de mogelijkheden van het apparaat.
Het proces van het programmeren van een EPROM is volledig
afhankelijk van de gebruikte apparatuur. Een beschrijving valt
daarom buiten de doelstelling van dit document.
Opstarten van het werkstation
Als de server en het werkstation goed zijn geconfigureerd is het gewoon een
kwestie van floppy in het station en de computer aanzetten.
De Etherbootcode wordt van de floppy in het geheugen geladen, de
netwerkkaart wordt gevonden en geïnitialiseerd, het dhcp-verzoek wordt verzonden
en een antwoord komt terug waarna de kernel van de server wordt opgehaald.
Als het werkstation door de kernel is geïinitialiseerd start X windows op en
verschijnt een aanmeldvenster op het scherm vergelijkbaar met het voorbeeld hieronder:
Aanmeldscherm
Op dit moment kan de gebruiker zich aanmelden. Het is belangrijk te onthouden
dat men zich bij een server aanmeldt. Alle commando's worden op die server
uitgevoerd en de uitvoer wordt op het werkstation weergegeven. Dit is
de kracht van X windows.
Alle programma's die op de server staan kunnen worden gebruikt.
Afdrukken
Los van de rol van GUI of tekstterminal kan het werkstation ook als
printserver dienen. In totaal 3 printers kunnen worden verbonden met de parallelle
of seriële poorten.
Dit gebeurt allemaal onmerkbaar voor de gebruikers van het werkstation.
Zij zullen niet in de gaten hebben dat er dataverkeer door het werkstation
naar de printers toe gaat.
Installeren gebruikerszijde
LTSP gebruikt het lp_server programma
op het werkstation om de binnenkomende printopdrachten
van de server door te sturen naar een printer aan een van de poorten van
het werkstation.
Een printer op het werkstation kan worden aangesloten door
een aantal configuratie items in het bestand lts.conf
van een waarde te voorzien.
[ws001]
PRINTER_0_DEVICE = /dev/lp0
PRINTER_0_TYPE = P
Bovenstaande items zorgen ervoor dat het lp_server programma op de
achtergrond gedraaid wordt, wachtend op een printopdracht via poort
9100. De printdata worden doorgestuurd naar de parallelle poort /dev/lp0.
Er zijn meer opties. Kijk in de sectie over lts.conf voor meer informatie
over het configureren van printers.
Installeren serverzijde
Het opzetten van een printer op de server is een kwestie van het
definiëren van een printer wachtrij. Dit kan met het printerconfiguratie-programma
op de server.
Op redhat 7.2 is zowel een GUI als een tekstgebaseerd programma
aanwezig voor de printerconfiguratie.
De GUI heet printconf-gui, de tekstversie heet
printconf-tui. Oudere versies van Redhat
hebben het programma printtool.
Printtool bestaat ook in Redhat 7.2, maar dan roept het alsnog
printconf-gui aan.
Andere Linux distributies hebben hun eigen printer configuratie programma's.
Printconf-gui Toevoegen van een nieuwe printer
Indien het printer configuratieprogramma wordt opgestart moet eerst een
nieuwe printer worden toegevoegd. Het lp-server programma op het werkstation
emuleert een HP JetDirect print server. Het is nodig een JetDirect printer
toe te voegen.
De printer heeft een naam voor de printer wachtrij nodig. De naam kan van alles zijn maar maak
er een betekenisvolle naam van, met uitsluitend de onderstaande tekens:
"a-z" kleine letters
"A-Z" hoofdletters
"0-9" getallen
"-" minteken
"_" underscore
De gekozen naam in het bovenstaande voorbeeld is
ws001_lp.
Door deze naam is het makkelijk te zien dat de printer is verbonden met
ws001.
Printconf-gui Detail informatie
Twee velden zijn noodzakelijk voor communicatie met de printer:
Het ip-adres of de hostnaam van het werkstation waarmee
de printer verbonden is.
De tcp-poort waarop de lp_server
daemon luistert.
De eerste printer die aan een werkstation vast zit krijgt tcp-poort
9100. De tweede printer zit op poort
9101, en de derde printer op
9102.
Schermscripts
Een van de faciliteiten die sinds versie 4.0 aan LTSP zijn toegevoegd zijn de
zg 'Schermscripts'. Deze scripts dienen voor het opstarten van
de verschillende type sessies.
Er kunnen meerdere schermen voor een werkstation worden gedefinieerd.
Hierdoor kunnen meerdere sessies tegelijkertijd actief zijn. Het kunnen verschillende
type sessies zijn of allemaal dezelfde. Men kan bijvoorbeeld
het volgende opgeven:
SCREEN_01 = startx
SCREEN_02 = shell
Dit start een X server op het eerstescherm en een shell op het tweede
scherm. Wisselen tussen schermen kan met Ctrl-Alt-F1, om naar het eerste scherm te gaan,
en Ctrl-Alt-F2, voor het tweede scherm.
Op deze manier kunnen 12 'schermscripts' worden opgegeven, maar de meeste mensen
hebben aan 1 genoeg.
Beschikbare typen schermscripts:
startx
Dit script start de X server op met de optie -query, waardoor
een XDMCP verzoek naar een displaymanager gestuurd wordt om een
aanmeldvenster op het scherm te krijgen.
shell
Dit script start een shell op het werkstation.
Eigenlijk is dit script speciaal voor het oplossen van problemen op het
werkstation. Omdat de sessie op het werkstation plaats vindt, en niet op
de server, is hij niet erg handig voor het draaien
van programma's.
telnet
Dit script start een telnet-sessie die verbonden is met de server.
Het is een tekstsessie.
Standaard wordt de telnet-sessie met de LTSP server verbonden maar als
men een verbinding met een andere server wil kan dat op de dezelfde regel aangegeven worden.
Bijvoorbeeld:
SCREEN_01 = telnet server2.mydomain.com
Alle opties die het telnet programma kent kunnen op de regel worden
opgegeven, maar zodra opties worden opgegeven moet altijd ook de server
opgegeven worden waarmee verbonden moet worden.
rdesktop
Dit script start het rdesktop programma dat contact maakt met
een Microsoft Windows server. Opties voor dit programma
kunnen op dezelfde regel worden opgegeven, direct na de scriptnaam.
Als bijvoorbeeld de server moet worden opgegeven kan dat op de volgende manier:
SCREEN_01 = rdesktop -f w2k.mydomain.com
Het bovenstaande voorbeeld start een desktop in volledige scherm.
De gebruiker ziet een Windows aanmeldvenster, en hoeft maar een keer
in te loggen. Dit is erg handig als alleen een windows aanmeldscherm nodig is,
zonder Linux. De gebruikers weten niet eens dat ze in feite Linux gebruiken.
De schermscripts staan in de map
/opt/ltsp/i386/etc/screen.d.
Men kan eigen schermscripts maken en toevoegen aan deze map. Het
handigste is om een van de scripts als voorbeeld te gebruiken.
Problemen oplossen
Indien na het volgen van de aanwijzingen in de voorgaande hoofdstukken
het werkstation niet opstart begint het proces van probleemoplossing.
Het eerste dat uitgezocht moet worden is hoever het opstartproces van het
werkstation gekomen is.
Problemen oplossen van het Etherboot floppy image
Als van een floppy wordt opgestart zou ongeveer het volgende op het scherm te zien moeten
zijn:
loaded ROM segment 0x0800 length 0x4000 reloc 0x9400
Etherboot 5.0.1 (GPL) Tagged ELF for [LANCE/PCI]
Found AMD Lance/PCI at 0x1000, ROM address 0x0000
Probing...[LANCE/PCI] PCnet/PCI-II 79C970A base 0x1000, addr 00:50:56:81:00:01
Searching for server (DHCP)...
<sleep>
Het bovenstaande voorbeeld laat zien wat verwacht kan worden bij het
opstarten vanaf een floppy. Als deze boodschappen, die aangeven dat Etherboot opgestart is,
niet te zien zijn kan het zijn dat de floppy defect is, of dat de image niet goed op de floppy
weggeschreven is.
De volgende boodschap is waarschijnlijk zichtbaar
het Etherboot image dat gemaakt is niet correct is voor de
gebruikte netwerkkaart.
ROM segment 0x0800 length 0x8000 reloc 0x9400
Etherboot 5.0.2 (GPL) Tagged ELF for [Tulip]
Probing...[Tulip]No adapter found
<sleep>
<abort>
Als het opstartproces aankomt op het punt waarop het correcte MAC adres van de
kaart wordt weergegeven dan is de floppy waarschijnlijk goed.
Problemen oplossen van DHCP
Als de netwerkkaart is geïnitialiseerd zendt hij een dhcp-verzoek over het
lokale netwerk, op zoek naar een dhcp-server.
Wanneer het werkstation een bruikbaar antwoord heeft gekregen van de dhcp-server
wordt de netwerkkaart geconfigureerd. Of dit gelukt is valt af te leiden uit de ip-adres
die in dat geval op het scherm wordt weergegeven. Hier is een voorbeeld hoe dat eruit
zou moeten zien:
ROM segment 0x0800 length 0x4000 reloc 0x9400
Etherboot 5.0.1 (GPL) Tagged ELF for [LANCE/PCI]
Found AMD Lance/PCI at 0x1000, ROM address 0x0000
Probing...[LANCE/PCI] PCnet/PCI-II 79C970A base 0x1000, addr 00:50:56:81:00:01
Searching for server (DHCP)...
<sleep>
Me: 192.168.0.1, Server: 192.168.0.254, Gateway 192.168.0.254
Als de regel zichtbaar is die begint met 'Me:', gevolgd door een
ip-adres, dan is duidelijk dat DHCP correct werkt. In dat geval kan worden doorgegaan
met controle van TFTP
Als in plaats daarvan de volgende boodschap op het scherm verschijnt
gevolgd door een heleboel <sleep> meldingen, dan is er iets mis.
Het is normaal als er een of twee van deze <sleep> meldingen te zien zijn en pas daarna
het antwoord van de dhcp-server.
Searching for server (DHCP)...
Uitzoeken wat er mis is kan soms moeilijk zijn, maar er zijn een paar zaken om
aandacht aan te besteden.
Controleer de verbindingen
Is het werkstation fysiek verbonden met hetzelfde netwerk als waar
de server aan vast zit?
Kijk, met het werkstation aan, of alle verbindings-indicatorlichtjes op alle verbindingen
aanstaan.
Als een directe verbinding (geen hub of switch) gelegd is tussen werkstation en
server, wees er dan zeker van dat een cross-over kabel gebruikt wordt.
Als een hub of switch gebruikt wordt, controleer dan of gewone 'straight-through'
kabels worden gebruikt tussen zowel het werkstation en de hub, als tussen
de hub en de server.
Draait dhcpd?
Er dient te worden vastgesteld of dhcpd draait
op de server. We kunnen het antwoord op een aantal manieren vinden.
dhcpd draait normaal gesproken op de achtergrond en luistert op
poort 67.
Probeer het commando netstat om te kijken of er iets luistert
op die poort:
netstat -an | grep ":67 "
Dit zou ongeveer het volgende moeten opleveren:
udp 0 0 0.0.0.0:67 0.0.0.0:*
De vierde kolom bevat het ip-adres en poortnummer, gescheiden door een dubbelepunt
(':'). Een adres met allemaal nullen ('0.0.0.0') geeft aan dat er geluisterd wordt op alle
interfaces (netwerkkaarten). Dat wil zeggen, er is een eth0
en een eth1 interface, en dhcpd
luistert op beide interfaces.
Dat netstat laat zien dat er iets luistert op udp poort 67 betekend nog niet dat het ook
dhcpd is die luistert. Het zou ook
bootpd kunnen zijn, al is dat onwaarschijnlijk omdat
bootpd in de meeste Linux distributies niet meer meegeleverd
wordt.
Om er zeker van te zijn dat inderdaad dhcpd
draait kunnen we het commando ps gebruiken.
ps aux | grep dhcpd
Dit zou ongeveer het volgende moeten opleveren:
root 23814 0.0 0.3 1676 820 ? S 15:13 0:00 /usr/sbin/dhcpd
root 23834 0.0 0.2 1552 600 pts/0 S 15:52 0:00 grep dhcp
De eerste regel laat zien dat dhcpd draait.
De tweede regel laat alleen maar ons grep commando
zien.
Als er helemaal geen regels zijn die aangeven dat dhcpd draait, controleer
dan of dhcpd geconfigureerd is om onder runlevel 5 te draaien.
Op Redhat systemen kan het commando ntsysv ingetypt worden.
Naar beneden scrollend kan dan gecontroleerd worden of dhcpd
geconfigureerd is om op te starten.
De dhcpd daemon kan worden opgestart met het commando:
service dhcpd start
Let goed op de schermuitvoer, er kunnen foutmeldingen in staan.
Dubbele controle van de dhcpd-configuratie
Heeft het bestand /etc/dhcpd.conf wel voor ieder werkstation
aparte instellingen?
Controleer nogmaals de 'fixed-address' instelling in het configuratiebestand om er
zeker van te zijn dat die exact overeenkomt met die van de kaart in het werkstation.
Blokkeert ipchains of iptables het verzoek?Onderzoeken van ipchains
Draai het volgende command en kijk naar de uitvoer:
ipchains -L -v
Als dit ongeveer het volgende oplevert:
Chain input (policy ACCEPT: 229714 packets, 115477216 bytes):
Chain forward (policy ACCEPT: 10 packets, 1794 bytes):
Chain output (policy ACCEPT: 188978 packets, 66087385 bytes):
Dan is het niet ipchains dat in de weg zit.
Onderzoeken van iptables
Draai het volgende command en kijk wat het zegt:
iptables -L -v
Als dit ongeveer het volgende oplevert:
Chain INPUT (policy ACCEPT 18148 packets, 2623K bytes)
pkts bytes target prot opt in out source destination
Chain FORWARD (policy ACCEPT 0 packets, 0 bytes)
pkts bytes target prot opt in out source destination
Chain OUTPUT (policy ACCEPT 17721 packets, 2732K bytes)
pkts bytes target prot opt in out source
destination
Dan is het niet iptables dat in de weg zit.
Stuurt het werkstation dhcp-verzoeken?
Bekijk /var/log/messages
terwijl het werkstation opstart. Dat kan met het volgende commando:
tail -f /var/log/messages
Dit 'volgt' het logbestand terwijl er nieuwe regels worden bijgeschreven.
server dhcpd: DHCPDISCOVER from 00:50:56:81:00:01 via eth0
server dhcpd: no free leases on subnet WORKSTATIONS
server dhcpd: DHCPDISCOVER from 00:50:56:81:00:01 via eth0
server dhcpd: no free leases on subnet WORKSTATIONS
Als dit meldingen zoals hierboven oplevert, met 'no free leases',
dan betekend dat dat dhcpd wel draait maar
dat het niks weet over het
werkstation dat het ip-adres verzoek doet.
Problemen oplossen van TFTP
Etherboot gebruikt TFTP om een Linux kernel op te halen van de server.
Het is een vrij eenvoudig protocol maar toch zijn er soms problemen om het
aan de praat te krijgen.
Als een melding zoals hieronder zichtbaar is:
Loading 192.168.0.254:/lts/vmlinuz-2.4.24-ltsp-4.........
met puntjes die snel het scherm vullen, dan is dat een indicatie dat TFTP
goed werkt en de kernel wordt opgehaald.
Als daarentegen geen puntjes verschijnen is er een probleem. Mogelijke
problemen kunnen zijn:
<command>tftpd</command> draait niet
Als tftpd niet geconfigureerd is om op te starten
dan zal het zeker geen verzoeken van het werkstation kunnen beantwoorden.
Om te zien of het draait kan het commando netstat
worden gebruikt:
[root@bigdog]# netstat -anp | grep ":69 "
udp 0 0 0.0.0.0:69 0.0.0.0:* 453/inetd
Als er geen uitvoer van dat commando verschijnt is tftp waarschijnlijk niet actief.
Er zijn twee gebruikelijke methoden voor het opstarten van tftpd.
Dat zijn inetd en het nieuwere
xinetdinetd gebruikt een configuratie bestand genaamd
/etc/inetd.conf. Zorg er voor dat in dat bestand
tftpd NIET uitgeschakeld is met het commentaarteken '#'.
De regel zou er zo uit moeten zien:
tftp dgram udp wait nobody /usr/sbin/tcpd /usr/sbin/in.tftpd -s /tftpboot
xinetd gebruikt een map met aparte configuratiebestanden.
Een bestand voor iedere service. Als de server xinetd gebruikt dan is er een bestand
/etc/xinetd.d/tftp.
Hieronder staat een voorbeeld:
service tftp
{
disable = no
socket_type = dgram
protocol = udp
wait = yes
user = root
server = /usr/sbin/in.tftpd
server_args = -s /tftpboot
}
Wees er zeker van dat op de disable regel geen 'yes'
staat.
Kernel staat niet op de plaats waar tftp hem verwacht
De kernel moet in een map staan waar de tftp daemon toegang heeft. Indien de
optie '-s' wordt meegegeven aan de tftpd daemon
dan moeten alle bestandspaden die het werkstation noemt relatief zijn ten opzichte van de map
/tftpboot.
Dus, als de instelling voor filename in het bestand
/etc/dhcpd.conf ingesteld is op
/lts/vmlinuz-2.4.24-ltsp-4
, dan moet de kernelnaam zijn: /tftpboot/lts/vmlinuz-2.4.24-ltsp-4Problemen oplossen van het NFS root bestandssysteem
Er zijn verschillende oorzaken waardoor het root bestandssysteem niet geladen kan worden,
zoals:
Geen init gevonden
Als de volgende foutmelding verschijnt:
Kernel panic: No init found. Try passing init= option to kernel.
wordt waarschijnlijk de foute map als root bestandssysteem opgegeven, of
de map /opt/ltsp/i386 is leeg.
Server meldt error -13
Als de volgende foutmelding verschijnt:
Root-NFS: Server returned error -13 while mounting /opt/ltsp/i386
betekent dat dat de map
/opt/ltsp/i386
niet vermeld staat in het bestand
/etc/exports.
Bekijk het bestand /var/log/messages
om te zien of aanwijzingen in staan. Een melding als:
Jul 20 00:28:39 bigdog rpc.mountd: refused mount request from ws004
for /opt/ltsp/i386 (/): no export entry
bevestigt ons vermoeden dat de instelling in
/etc/exports
niet goed is.
NFS Daemon problemen (portmap, nfsd & mountd)
Voor het oplossen van problemen kan NFS kan een complexe en
moeilijke service zijn. Begrip van wat moet worden ingesteld en welke
gereedschappen daarvoor nodig zijn, kan de diagnose aanzienlijk
vereenvoudigen.
Er zijn drie daemons die op de server moeten draaien wil NFS goed werken:
portmap,
nfsd en mountd.
De Portmapper (portmap)
Als de volgende foutmelding verschijnt:
Looking up port of RPC 100003/2 on 192.168.0.254
portmap: server 192.168.0.254 not responding, timed out
Root-NFS: Unable to get nfsd port number from server, using default
Looking up port of RPC 100005/2 on 192.168.0.254
portmap: server 192.168.0.254 not responding, timed out
Root-NFS: Unable to get mountd port number from server, using default
mount: server 192.168.0.254 not responding, timed out
Root-NFS: Server returned error -5 while mounting /opt/ltsp/i386
VFS: unable to mount root fs via NFS, trying floppy.
VFS: Cannot open root device "nfs" or 02:00
Please append a correct "root=" boot option
Kernel panic: VFS: Unable to mount root fs on 02:00
wordt dat waarschijnlijk veroorzaakt doordat de
portmap daemon niet draait. Controleren
of portmap draait kan met het commando
ps:
ps -e | grep portmap
Als de portmapper draait is de uitvoer:
30455 ? 00:00:00 portmap
Een ander controle is met het commando netstat.
De portmapper gebruikt tcp- en udp-poort 111. Probeer:
netstat -an | grep ":111 "
Dit zou als uitvoer moeten geven:
tcp 0 0 0.0.0.0:111 0.0.0.0:* LISTEN
udp 0 0 0.0.0.0:111 0.0.0.0:*
Als de uitvoer hier niet op lijkt dan draait de portmapper niet.
De portmapper kan worden opgestart met:
/etc/rc.d/init.d/portmap start
Daarna moet er voor worden gezorgd worden dat de portmapper gestart wordt
bij het opstarten van de server. Gebruik ntsysv
om daarvoor te zorgen dat zo is.
De NFS en MOUNT daemons (nfsd & mountd)
NFS heeft 2 daemons die moeten draaien.
nfsd en mountd.
Beide worden gestart met het script
/etc/rc.d/init.d/nfs.
Met het commando ps kan gecontroleerd worden
of ze draaien.
ps -e | grep nfs
ps -e | grep mountd
Als dit aangeeft dat een van de twee of beide niet draaien moeten ze
worden opgestart.
Normaal gesproken zou in dat geval het opstartscript moeten worden gedraaid
met als argument restart. Echter, om een of andere
reden herstart het script /etc/rc.d/init.d/nfs
niet nfsd op die manier. Alleen
mountd wordt herstart (bug?). Geef daarom
de volgende commando's:
/etc/rc.d/init.d/nfs stop
/etc/rc.d/init.d/nfs start
Eventuele fouten in het commando stop zijn niet erg.
Het commando start moet wel
OK als uitvoer terug geven.
Als de daemons draaien maar NFS nog steeds niet werkt, dan moet gecontroleerd worden
of zij zich hebben geregistreerd bij portmapper. Dit kan met het comando
rpcinfo.
rpcinfo -p localhost
Zou ongeveer het volgende resultaat moeten opleveren:
program vers proto port
100000 2 tcp 111 portmapper
100000 2 udp 111 portmapper
100003 2 udp 2049 nfs
100003 3 udp 2049 nfs
100021 1 udp 32771 nlockmgr
100021 3 udp 32771 nlockmgr
100021 4 udp 32771 nlockmgr
100005 1 udp 648 mountd
100005 1 tcp 651 mountd
100005 2 udp 648 mountd
100005 2 tcp 651 mountd
100005 3 udp 648 mountd
100005 3 tcp 651 mountd
100024 1 udp 750 status
100024 1 tcp 753 status
Dit geeft aan dat nfs (nfsd) en
mountd beide draaien en zich hebben geregistreerd bij de
portmapper.
Problemen oplossen met de Xserver
Oh Jee! Waarschijnlijk is het goed configureren van de X server het moeilijkste
onderdeel van het installatie van een LTSP werkstation.
Als een tamelijk nieuwe videokaart gebruikt wordt, met een
relatief nieuwe monitor die een grote range aan frequenties en resoluties aan kan,
dan is het vrij makkelijk.
Als het dan niet werkt is de oorzaak meestal een verkeerde X server voor de
betreffende kaart.
Als een X server niet werkt met een kaart is dat meestal wel duidelijk. De X server
start niet of de weergave is niet goed.
Als een werkstation de X server gaat opstarten, wordt het script
startx aangeroepen met de optie
-query, wijzend naar een server een
displaymanager zoals bv XDM,
GDM or KDM
draait
De X server wordt opgestart door het script startx
dat op zijn beurt weer wordt opgestart door het programma
init. Als het startx script
faalt dan start init tot 10 keer toe
het script opnieuw op. Uiteindelijk geeft init
het op en blijft een foutmelding op het scherm achter.
Wachten op een X server die 10 keer niet opstart is behoorlijk irritant.
Een manier op dat te voorkomen is door het werkstation in runlevel 3 te starten
zodat de X sever niet automatisch gestart wordt. In plaats daar van verschijnt een
bash prompt.
Vanaf de bash prompt kan de X server worden opgestart met het volgende
commando:
sh /tmp/start_ws
De X server zal dan proberen op te starten en als dat niet lukt, terugkeren naar de
bash prompt met een leesbare foutmelding.
Problemen oplossen met de Displaymanager
De displaymanager is een daemon die op de LTSP-server draait en die wacht tot
een X server van een werkstation contact met hem zoekt. Als het contact gelegd is
zet de displaymanager
een aanmeldvenster op het scherm waarmee de gebruiker in kan loggen bij
de server.
De drie meest voorkomende displaymanagers zijn:
XDM - Is er altijd al geweest. Zit standaard bij het X windowssysteem.
GDM - De 'Gnome Display Manager'. Onderdeel van het Gnome-pakket.
KDM - De 'KDE Display Manager'. Onderdeel can het KDE-pakket
In de meeste GNU/Linux distributies zitten alle drie de displaymanagers.
Grijs scherm met grote X cursor
Dit betekent dat de X server draait maar dat geen contact gelegd kon worden met
de displaymanager. Mogelijke oorzaken zijn:
De displaymanager draait niet
Op recente versies van Redhat (7.0 en hoger) wordt de displaymanager gestart
vanuit
init. In het bestand
/etc/inittab staat een regel die er als volgt uit ziet:
x:5:respawn:/etc/X11/prefdm -nodaemon
Het script prefdm stelt vast
welke displaymanager gedraaid moet worden.
Wat de standaard displaymanager is hangt af van
welke pakketten geïnstalleerd zijn. Als Gnome is geïnstalleerd
is GDM de standaard displaymanager. Als Gnome niet is geïnstalleerd gaat
prefdm kijken of KDE geïnstalleerd is. Is dat het geval dan
is KDM de standaard displaymanager. Als KDE ook niet geïnstalleerd is
wordt XDM de standaard displaymanager.
Met het commando netstat kan worden
gecontroleerd of er een displaymanager draait. Typ op de server
het volgende commando in:
netstat -ap | grep xdmcp
Dit zou als resultaat moeten geven dat er een proces luistert
op de xdmcp poort (177).
udp 0 0 *:xdmcp *:* 1493/gdm
Dit laat duidelijk zien dat gdm draait
met een PID van 1493, en luistert op de de xdmcp poort.
Als je, zoals hierboven, een regel ziet die aangeeft dat er zeker een
displaymanager luistert moet gecontroleerd worden of het
werkstation wel zijn XDMCP verzoek naar de juiste server stuurt.
In het bestand lts.conf kan met een item worden opgegeven
wat het ip-adres is van de server waar de displaymanager draait.
Het item hoeft niet aanwezig te zijn maar als het er is moet het er
als volgt uit zien:
XDM_SERVER = 192.168.0.254
Uiteraard zal het ip-adres per netwerk verschillen.
Als het item 'XDM_SERVER' niet aanwezig is wordt de waarde van
'SERVER' gebruikt. Als ook die ontbreekt
wordt 192.168.0.254 gebruikt.
Hoe het ook wordt aangegeven, zorg er in ieder geval voor dat het
opgegeven ip-adres echt van een server is waarop de displaymanager
draait.
De displaymanager is ingesteld om externe verzoeken te negeren.
Als vastgesteld is dat de displaymanager draait, kan het zijn dat hij ingesteld is om
XDMCP verzoeken van buiten te negeren. Dat kan in de configuratie
bestanden van de betreffende displaymanager worden
gecontroleerd.
XDM
In Redhat wordt standaard de mogelijk voor extern
aanmelden uitgeschakeld. Het commando ltsp_initialize
zou dit moeten inschakelen maar als dat niet werkt
kan het bestand
/etc/X11/xdm/xdm-config
handmatig worden aangepast. Zoek naar een regel die
er ongeveer als volgt uit ziet:
DisplayManager.requestPort: 0
Deze regel MOET uitgekommenteerd (met een kommentaarteken
aan het begin van de regel uitgeschakeld) zijn om XDM
te laten luisteren op poort 177.
Er is nog een belangrijk configuratiebestand dat nodig is om
XDM te laten luisteren naar externe aanmeldingsverzoeken.
In het bestand /etc/X11/xdm/Xaccess
MOET een regel staan die start met het '*' teken.
De regel staat normaal al in het bestand maar Redhat
kommenteerd hem uit.
Het script ltsp_initialize
schakelt de regel weer in maar als XDM toch niet werkt
moet dit bestand worden gecontroleerd. Een geldige
regel ziet er als volgt uit:
* #any host can get a login window
.KDM
Nieuwe versies van KDM kennen het configuratiebestand
kdmrc.
Verschillende Linux distributies plaatsen het bestand op verschillende
locaties. In redhat 7.2 is de bestandsnaam
/etc/kde/kdm/kdmrc.
In ander distributies kan met het commando
locate het bestand worden getraceerd.
Het gedeelte waar extern aanmelden voor werkstations kan worden ingesteld is
de sectie [Xdmcp].
Zorg ervoor dat Enable = true.
Oudere versies van KDM gebruiken de configuratiebestanden van XDM in
/etc/X11/xdm.
GDM
GDM gebruikt een andere groep configuratiebestanden. Ze staan in de
map:
/etc/X11/gdm
Het belangrijkste bestand is
gdm.conf. Localiseer de sectie:
[xdmcp].
Daar staat een instelling met de naam
'Enable' die op '1' of 'true' moet staan afhankelijk van de
GDM versie. Hier is een voorbeeld:
[xdmcp]
Enable=true
HonorIndirect=0
MaxPending=4
MaxPendingIndirect=4
MaxSessions=16
MaxWait=30
MaxWaitIndirect=30
Port=177
Let op de regel 'Enable=true'. Ouder GDM versies
gebruiken '0' of '1' voor Disable en Enable. Nieuwere versies
gebruiken 'False' en 'True'.
Als het zeker is dat de displaymanager draait en luistert
naar verzoeken van externe werkstations, kan het ook nog zijn dat
de displaymanager eenvoudigweg het ip-adres en de hostnaam
niet aan elkaar kan koppelen. Het werkstation moet genoemd worden in
het bestand /etc/hosts, of de DNS tabellen
moeten worden aangepast.
Kernels
Ten aanzien van de kernel versie die op een werkstation draait kunnen een aantal
keuzes gemaakt worden. Er kan gekozen worden tussen de standaard kernels die voor download
beschikbaar zijn, of voor het zelf compileren van de kernel.
Bovendien kan gekozen worden voor het weergeven van een grafisch scherm met voortgangsbalk
tijdens het opstarten door middel van de
Linux Progress Patch (LPP).
Beschikbare standaard LTSP kernels
Het kernel pakket van LTSP bevat twee kernels. Een met, en een zonder
'Linux Progress Patch'.
Voor beide kernels is de NFS swap patch al toegepast.
Zelf een Kernel maken
De LTSP kernel kan op twee manier worden geconfigureerd.
De standaardmethode is met een zogenaamde 'Initial Ram Disk' (in het kort:
initrd), een RAM opstartschijf. Het initrd is een klein
bestandssysteem image dat in de kernel ingebouwd wordt. Als de kernel opstart
wordt dit bestandssysteem als root bestandssysteem in het RAM geheugen geladen.
Er zijn een aantal voordelen aan het gebruik van dit rdinit bestandssysteem. De eerste is dat netwerkdrivers
als modules kunnen worden geladen tijdens het opstarten. Hierdoor kan met een
standaard kernel een onbeperkt assortiment aan netwerkkaarten ondersteund worden.
Een ander voordeel is dat de dhcp-client als gewone gebruiker ('in user space') in plaats van als root
gedraaid kan worden. Hierdoor is er meer controle over de DHCP-instellingen door de server.
Bijkomend voordeel is dat kernel iets kleiner wordt.
De andere methode waarmee de kernel kan worden geconfigureerd is zonder
initrd.
In dat geval moet de specifieke driver voor de netwerkkaart statisch worden meegelinkt
in de kernel. Ook moeten de opties 'IP-autoconfig' en
'Root filesystem on NFS' worden ingeschakeld voordat de kernel wordt
gecompileerd. Het voordeel van het weglaten van initrd is een iets kleinere kernel en
een iets versnelde opstartprocedure. Als het werkstation eenmaal draait is er vrijwel geen
verschil meer tussen de twee methodes.
De standaard LTSP kernel bevat een Initial Ramdisk (initrd) die zorgt voor het detecteren van de
netwerkkaart en voor het uitvoeren van het eerste dhcp-verzoek.
Het doel was deze kernel zo klein mogelijk te maken. Daarom werd
uClinux gebruikt als bibliotheek voor libc, en werd busybox gekozen voor de
hulpprogramma's die voor het opstarten nodig zijn.
Voor het zelf maken van kernels kan het pakket 'ltsp-initrd-package' opgehaald worden.
Dit pakket bevat de hiërarchie van het root bestandssysteem alsmede een script
voor het aanmaken van het image.
Verkrijgen van de broncode voor de kernel
Als u een aangepaste kernel wilt maken dan is het meestal een goed idee om
met een 'schone' versie van de broncode van ftp.kernel.org
te beginnen.
In de meeste distributies zijn namelijk patches toepast op de broncode die voor download
beschikbaar is, waardoor de broncode niet meer exact gelijk is aan de
officiële distributie.
Kies een broncodepakket en bewaar deze in
de map /usr/src.
De kernels worden opgeslagen in de map
/pub/linux/kernel van
de FTP-server ftp.kernel.org. U moet beslist een kernel uit de recente 2.4.x serie
nemen in verband met de ondersteuning voor devfs.
Als u ook nog ondersteuning voor NFS swap en de Linux Progress Patch (LPP)
wilt geven moet u er voor zorgen dat de benodigde patches bij de kernel
broncode passen. Om het moment van dit schrijven is de nieuwste kernel versie die u kunt
gebruiken versie 2.4.9.
Voor dit voorbeeld wordt kernel versie 2.4.9 gebruikt. De volledige padnaam voor
deze kernel is:
ftp://ftp.kernel.org/pub/linux/kernel/v2.4/linux-2.4.9.tar.bz2
Plaats de broncode van de kernel in de map
/usr/src.
Let op! Als het bestand met untar wordt uitgepakt wordt de broncode in de map
linux geplaatst. Als deze map al bestaat wordt de eventuele
inhoud overschreven! Hernoem de map voordat het bestand wordt uitgepakt.
Het broncodepakket is gecomprimeerd met het commando
bzip2. Het moet daarom eerst worden ge-
decomprimeerd voordat het wordt uitgepakt met het commando tar.
Het de-comprimeren en uitpakken kan met het volgende commando:
bunzip2 <linux-2.4.9.tar.bz2 | tar xf -
Na het uitpakken resulteert een map genaamd linux.
Meestal hernoem ik nu de map naar iets met meer betekenis zoals:
mv linux linux-2.4.9
Ga naar de nieuwe map zodra deze hernoemd is:
cd linux-2.4.9
Meestal verander ik nog wat aan de Makefile
voordat ik verder ga met het configureren van de nieuwe kernel. Aan het begin van
het bestand staat een variabele genaamd EXTRAVERSION.
Deze zet ik op 'ltsp-1', zodat het versienummer van de kernel wordt: '2.4.9-ltsp-1'.
Dit is handig om de kernel later makkelijk te kunnen identificeren.
Het begin van de Makefile zou er ongeveer als volgt uit moeten zien:
VERSION = 2
PATCHLEVEL = 4
SUBLEVEL = 9
EXTRAVERSION = -ltsp-1
KERNELRELEASE=$(VERSION).$(PATCHLEVEL).$(SUBLEVEL)$(EXTRAVERSION) Kernel Patches
Na het uitpakken van de kernel is het tijd om de verschillende patches
toe te passen. Voorbeelden hiervan zijn de NFS swap patch en de
Linux Progress Patch. Deze Patches MOETEN worden uitgevoerd voordat de kernel verder
wordt geconfigureerd.
NFS Swap patch
De NFS Swap patch maakt het mogelijk dat het werkstation een swap
bestand gebruikt dat op een NFS server staat. Ofschoon het aangeraden wordt om
een werkstation met voldoende geheugen uit te rusten, zodat een swapbestand helemaal
niet nodig is, kan het met name in oudere machines moeilijk zijn
het geheugen uit te breiden. Met behulp van een swapbestand op een
NFS server kan een anders onbruikbare machine toch nog van dienst zijn.
Als de huidige map gelijk is aan /usr/src/linux-2.4.9, en de patch staat in
/usr/src, dan kan de patch met volgende commando worden
getest:
patch -p1 --dry-run <../linux-2.4.9-nfs-swap.diff
Hiermee wordt gekeken of de patch probleemloos
kan worden uitgevoerd. Als er geen foutmeldingen zijn kan de patch
worden toegepast zonder de optie --dry-run:
patch -p1 <../linux-2.4.9-nfs-swap.diff Linux Progress Patch (LPP)
De Linux Progress Patch maakt het mogelijk een grafisch logo
weer te geven tijdens het opstarten van het werkstation. De opstartmeldingen
die gewoonlijk over het scherm heen lopen worden naar een
ander tty scherm omgeleid. Speciale instructies in het opstartscript
zorgen ervoor dat de voortgangsbalk aangeeft hoe ver het opstarten gevorderd is.
Net als de NFS swap patch kan de LPP patch worden getest
met het commando:
patch -p1 --dry-run <../lpp-2.4.9
Als de test zonder problemen verloopt kan de patch worden
toegepast met:
patch -p1 <../lpp-2.4.9 Het configureren van kernel opties
Het configureren van de opties voor een nieuwe kernel kan op verschillende manieren:
make xconfig
Dit start het X-Windows programma voor het configureren
van kernelopties.
make menuconfig
Dit start het tekstscherm gebaseerde programma
voor het configureren van de kernelopties.
make config
Dit start het meest eenvoudige programma voor het instellen van kernelopties.
De opties worden regel voor regel gepresenteerd.
Kernel configuratie met initrd
Voor het configureren van een kernel met initrd moeten de
volgende opties worden ingesteld:
File systems -> /dev filesystem support
/dev file system support moet worden ingeschakeld.
Dit gebeurt in de sectie 'File systems'.
'Autmatically mount at boot' moet NIET worden ingeschakeld!
Het aankoppelen van het bestandssysteem wordt verzorgd
door het script /linuxrc.
Block devices -> RAM disk support
De kernel van een werkstation moet het gebruik van een RAM disk
ondersteunen. Dit kan worden ingeschakeld in de sectie 'Block devices'.
Block devices -> Initial RAM disk (initrd)
support
Dit moet worden ingeschakeld.
Processor type and features -> Processor family
U moet er zeker van zijn dat de nieuwe kernel kan
draaien op de CPU van het werkstation. Dit kan worden ingesteld
in de sectie 'Processor type and features'.
Meestal moet ook de ondersteuning voor SMP worden uitgeschakeld,
tenzij er meerdere CPU's in het werkstation zitten.
File systems -> Network file systems -> NFS
Client support
Het werkstation koppelt zijn root bestandssysteem via NFS, dus 'NFS client support'
moet worden ingeschakeld.
Dit zijn de minimaal benodigde opties. Om de kernel zo klein mogelijk te maken
is het raadzaam zoveel mogelijk ongebruikte opties in de kernel uit te schakelen.
Kernel configuratie zonder initrd
De configuratie van een kernel zonder initrd verschilt in een aantal opzichten
van de configuratie van een kernel met initrd:
Block devices -> RAM disk support
De kernel van een LTSP werkstation moet het gebruik van een RAM disk
ondersteunen.
Block devices -> Initial RAM disk (initrd)
support
Dit moet worden uitgeschakeld.
Networking options -> IP:kernel level
autoconfiguration
Dit moet worden ingeschakeld.
Hierdoor zal de kernel automatisch de eth0 interface
configureren met behulp van parameters die zijn meegegeven
op de commando regel voor het opstarten van de kernel.
Het is niet nodig DHCP, BOOTP of RARP opties op te geven.
De Etherboot bootrom heeft namelijk al een DHCP, BOOTP of RARP
verzoek gedaan en de daarmee verkregen IP parameters worden via de commandoregel
aan de kernel meegegeven. Dit zorgt ervoor dat de kernel niet zelf nog
op ontdekkingstocht moet.
Network device support -> Ethernet (10 or
100Mbit)
Als geen initrd gebruikt wordt moet de netwerkkaart
statisch worden meegelinkt in de kernel. Dit MOET echt omdat
de netwerkkaart nodig is voor het root bestandssysteem wordt
aangekoppeld. Dit is een van de belangrijkste verschillen tussen
een kernel met en zonder initrd.
File systems -> /dev filesystem support
Vanaf LTSP versie 2.09pre2 is ondersteuning
voor devfs nodig.
Dit geldt zowel voor kernels met, als voor kernels zonder initrd.
File systems -> Automatically mount at boot
Als initrd niet wordt gebruikt moet het /dev bestandssysteem
door de kernel zelf worden aangekoppeld. Zet deze optie daarom op 'Y'.
File systems -> Network file systems -> NFS
Client support
Het root bestandssysteem wordt door het werkstation via NFS
aangekoppeld dus moet 'NFS client support' worden ingeschakeld.
Het compileren van de kernel
Om een en ander te vergemakkelijken is een kopie van het
bestand .config opgenomen in het
ltsp_initrd_kit pakket. Dit bestand kan worden gekopiëerd naar de map
/usr/src/linux-2.4.9.
Wanneer het instellen van de kernel opties klaar is kan worden begonnen
met compileren. De volgende commando's moeten daarvoor worden uitgevoerd:
make dep
make clean
make bzImage
make modules
make modules_install
Deze commando's kunnen ook allemaal in dezelfde regel worden opgegeven:
make dep && make clean && make bzImage && make modules
&& make modules_install
Met de dubbele ampersand (&) wordt aangegeven dat het volgende commando alleen
wordt uitgevoerd als het voorgaande commando succesvol is afgerond. Het tweede commando
wordt dus pas uitgevoerd na het eerste, het derde commando wordt uitgevoerd na het tweede, enz.
Als het compileren klaar is de bestandsnaam van de nieuwe kernel
/usr/src/linux-2.4.9/arch/i386/boot/bzImage.
Het 'merken' van de kernel ten behoeve van Etherboot
Een kernel die door etherboot moet worden gebruikt heeft nog een speciale
behandeling nodig. Dit heet het 'merken' (in het Engels 'tagging') van de kernel.
Hiermee wordt een stukje extra code aan de kernel vastgeplakt die wordt uitgevoerd
voordat de controle aan de kernel wordt overgedragen.
Het programma waarmee de kernel kan worden gemerkt heet
'mknbi-linux'.
In het pakket ltsp_initrd_kit is shell script buildk
opgenomen waar alle commando's in staan die nodig zijn voor het
prepareren van een kernel ten behoeve van het opstarten van een netwerk.
lts.conf items
Toen wij LTSP ontwierpen was een van de dingen waar we rekening
mee moesten houden de diversiteit in hardware van de werkstations.
In drie maanden tijd zouden de processor, video- en netwerkkaart
van de nieuw aan het netwerk toe te voegen werkstations volledig verschillen
van de eerste werkstations.
Daarom ontwierpen we een manier om de configuratie van ieder werkstation
op te geven. Het configuratiebestand heet
lts.conf, en staat in de map
/opt/ltsp/i386/etc.
De opmaak van lts.conf maakt het mogelijk zowel standaard als
individuele werkstation instellingen op te geven.
Als alle werkstations identiek zijn, kan worden volstaan met de
configuratie-instellingen in de sectie '[Default]'.
lts.conf voorbeeldbestand
Hier is een voorbeeld van een lts.conf bestand:
[Default]
SERVER = 192.168.0.254
X_MOUSE_PROTOCOL = "PS/2"
X_M